En Ourense, exposición de Ramón Conde

Na sala de exposición do Centro Cultural Marcos Valcárcel da deputación de Ourense acaba de inaugurarse a exposición Soliloquios de Ramón Conde. 

Como xa é habitual, corpos esculpidos e voluminosos, que di a prensa para anuncialo. 

Fóra, colgada e disposta a dar a benvida unha gran paternidade. Dentro, todos os corpos; en pequenos grupos, de corpo enteiro ou bustos. Todo respondendo a eses soliloquios que o escultor lles obriga a pensar a cada unha das obras ou a compartir nunha soidade de incomunicación total.

Di Conde que concibiu esta exposición como varias instalacións pequenas, cunha certa alegoría e unha serie de obras individuais, que en conxunto teñen un nexo en común que son as montañas. Lembremos que esas montañas son as formas redondeadas  (enfermas de obesidade) coas súas liñas curvas, que el remite aos montes galegos, vellas formacións con milenios de erosión; redondos de necesidade, cunhas inmensas barrigas que case poden botar ao lombo, cuns peitos que fan dubidar do sexo, con expresións que se fan dificilmente esaxeradas en tan grosas caras...  

Obras e artistas viaxan a Vilanova da Cerveira

                                                                                                      Invitación á exposición 
Na galeria Cortizo, da República das Artes, situou a comisaria Cristina Carballedo, a obra de varios artistas baixo o tema ” Atlanticos”.

Alí estaban  Alexandro, Paco Pestana, Antón Sobral, Julio Sanjurjo, Veiras Manteiga, Mila Vázquez, Ramón Conde, Enrique Tenreiro e Alberto Gulias. 

Moi boas galerías dentro dun proxecto expositivo que recolle variedade e calidade. Un lugar a ter en conta dentro dunha vila que estaba de bienal e de feira, coas rúas engalanadas de crochet e a beira do río tomada polas jhaimas.

Portugal ben vale unha e un centor de visitas.

Grazas a Cristina por levarnos!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!   

Arte a moreas en Vilanova da Cerveira

                                                                                                        Na imaxe a peza de Andreas

Cristina Carballedo ven de orga nizar unha expsoción de artistas galegos en Vilanova da Cerveira, República das Artes.

Una delas xira arredor do Rectángulo de Ouro ou canon, e nela participan Xaquín Chaves, Alvaro, Fernando Yañez, J. Méndez, Oscar Aldonza, Camilo Seira e Andreas Ruíz.

Un par de salas onde mostrar o bo facer de pintores e escultores.

Nos balcóns, Ramón Conde

Na praza do Obradoiro, o punto cero de Galicia, ocupando balcóns do palacio de Raxoi e pazo de San Xerome, poder civil e universitario. E tamén en Praterías, nos balcóns do Museo das Peregrinacióne e a Casa do Cabido.

Segundo se recolle na información da prensa e no programa de man, xiran arredor do concepto do poder e a idea de que a forza e a superación son condicións decisivas para vivir. Na primeira das prazas reflictese o dominio da natureza, a capacidade de transformación e de dominio simbolizada poloa rquetipo de David e Goliat e perto outras figuras, a modo de garda pretoriana sometida; no Retoirado dúas esculturas mostran o estado de natureza do home libre.
Nas Praterías, no Museo das Peregrinacións está a imaxe do líder, exercendo o poder coa forza física e a persuasión que vemos a modo de superestrutura que o envolve e contén; no outro edificio catro personaxes escoitan o discurso.
Corpos masculinos,  que alguén quixo ver unicamente como desnudos, e non é que "puxera o grito no ceo" pero tentouno. 
 

Alfonso Rivero de Aguilar en Llanes

Alfonso Rivero de Aguilar traballa a pedra de Llanes, un material semiprecioso que ao ser pulido saca á luz unhas combinacións de formas e cores realmente fermosas.

En Llanes mostráronse as súas pezas que saíran como pedras para volver convertidas en obras.

Enlace á noticia na web do concello e á súa páxina.

Un escultor, unha fotógrafa e Seara

Tres eran tres.

Luís de las Cuevas, adelagaza as súas figuras ata convertelas en verdadeiras imaxes case prehistoricas, esquemas puros que buscan o ceo do Greco.

Pilar Feás traballa coa fotografía, a imaxe a través doutro obxectivo máis alá do ollo, na busca dunha representación que se achega á pictórica.

Seara presenta na Virxe da Cerca, unha serigrafía que bebe no pop pero vai máis alá, que porta a elegancia coa que el agasalla as súas pezas. Unha obra que camña á par dun poema de Ajo. Magnífica a poesía e magnífico o gravado!

Da escultura á pintura.

Óscar Aldonza e os seus anxos caídos, os que recolle no intre mesmo do abismo, as femosas crituras que se perden para sempre. 

Nicolás González Aller coas pinturas que beben doutras civilizacións.

Santiago Catalán coas súas mulleres estilizadas e caricaturizadas, mulleres que ocupan as paredes mostrándose e rediseñádose.

Enrique Tenreiro recreándose a si mesmo e á súa arte. Da performance á madeira, do gravado ao óleo, sempre presente.

Buciños entre a estilización e o mestura de materiais imposibles. Elegancia nunhas pezas que saben dos grandes sentimentos.

Arte + palabra

 A exposición arte e palabra sontinúa o seu devir.

Falabamos no post anterior de varios escultores, pero quedabanos por colocar unha obra de Alfonso Rivero de Aguilar, Camilo Seira ou Ramón Conde.

Camilo continúa coas figuras graníticas policromadas. O humor tamén ten a súa presenza, ademais do popular ou tradicional. Ramón Conde, achega obra volumétrica, pezas de gordos para unha cultura do réxime.
Hai que velos!